Na de problemen in 2009, heeft de SP meermaals gepleit voor een derde veerpont, om dit soort problemen te voorkomen. Want de dienstregeling is wel erg kwetsbaar als hij niet uitgevoerd kan worden als 1 van de schepen uit de vaart moet, er is geen plan B, geen reserve pont. Zeker met het op stapel staande groot onderhoud aan de A15, waardoor de hoeveelheid mensen die met dit veer mee zouden willen toe zullen nemen, was de aanschaf van een derde boot in 2009 erg wijs geweest. Dan had het schip bij grote drukte wellicht zelfs vaker dan 6 keer per uur kunnen varen. Maar dit derde schip is niet terug gekomen (er was al eerder een derde schip) en er is tot op heden ook nog geen structurele oplossing voor de problemen. Wat mij betreft spreken we in de komende commissievergadering verkeer en milieu wederom over de problemen met dit veer, over de vraag wanneer het probleem structureel opgelost zal worden. Ik zal hier dan ook weer vragen over stellen.

Iets nieuws op deze avond, was dat mensen ter plekke, mondeling of op een daar uitgedeeld formulier geschreven een zienswijze in mochten dienen. Ik vind dit echt heel positief, het maakt het indienen van een zienswijze vele malen makkelijker en het maakt de drempel ook veel lager. Veel mensen vinden de drempel om een zienswijze in te dienen toch vaak nog erg hoog, dat is zonde, want er komen vaak goede punten naar voren in een zienswijze. Hopelijk is dit een nieuwe manier van zienswijzen indienen die voortaan altijd mogelijk zal zijn!

De gemeente Sliedrecht heeft een expert naar de concept vergunning laten kijken, Johan Vollenbroek. Vollenbroek noemde zowel positieve als verbeterpunten voor de vergunning. Ik vond een aantal van deze punten goede verbeteringen, en ben dan ook benieuwd of ze meegenomen worden in de aangepaste vergunning.

De titel van mijn scriptie was: Veranderende omstandigheden: van legitimatie van verzet naar een pleidooi voor interne rust en gehoorzaamheid. Met als ondertitel: Een pleidooi voor rust en gehoorzaamheid tijdens de Nederlandse Opstand. Een bespreking van de politieke ideeën van Simon Stevin en Justus Lipsius. Een hele mond vol. De werken zijn geschreven tussen 1584 en 1590. Het werk van Simon Stevin is Het Burgherlick Leven, de werken van Justus Lipsius de Politica en de Constantia. Hieronder een kleine inleiding op het onderwerp, het gaat wat ver om alle 52 pagina`s hier samen te vatten.

Veel moderne werken over de Nederlandse opstand, richten zich op de legitimatie van het in opstand komen tegen een heerser, ze omschrijven de argumenten die gebruikt werden om het in opstand komen te legitimeren. In mijn scriptie heb ik me juist gericht op twee pleidooien voor gehoorzaamheid. Veranderende omstandigheden in de Nederlanden zorgde er voor dat de legitimatie van opstand omsloeg richting een theorie over en pleidooi voor gehoorzaamheid, in de plaats komend van de vorige theorie van verzet. Deze bijten elkaar niet, maar volgen elkaar op. De legitimiteit van verzet is weggevallen doordat de dan zittende heerser(de Staten) goed en dus legitiem te noemen is. Het is een evaluatie van denken over verzet in de nieuwe context, namelijk de context waarin de Staten aan de macht zijn. Denken over verzet komt voort uit de oude context waarin de Habsburgse vorst aan de macht is en men hierover ontevreden is. Door de opstand ontstaat een nieuwe context waarin de vraag over verzet en gehoorzaamheid opnieuw beantwoord moest worden, Stevin en Lipsius doen hiervoor een poging.  Je zou ook kunnen zeggen dat het expliciete pleidooi gezien kan worden als tegenhanger van de jarenlange pleidooien voor en legitimatie van verzet. Er moest een knop om in het denkpatroon van mensen, en deze werken droegen hieraan bij.

Een centraal punt in mijn scriptie, is de vraag of je een tachtig jaar durend conflict wel een opstand kunt noemen. Een vraag daarbij is ook of deze tachtig jaar durende periode wel een homogeen te noemen conflict periode was. Dit hangt samen met de vraag wat Stevin en Lipsius in gedachte hadden bij het schrijven over het gehoorzamen van de overheid. Als de gedachte hierbij is dat de legitieme overheid de Staten zijn, is het een ander pleidooi dan als het over Filips zou gaan.

Een belangrijk punt wat ik heb proberen te maken, is dat de plicht tot gehoorzaamheid, geschetst is in het licht van de veranderende omstandigheden van de opstand. De uitspraken over het recht van verzet, en vooral over de plicht tot gehoorzaamheid, werden gedaan in de huidige situatie van de opstand. Deze situatie was dat de Staten sinds 1588 het nieuwe gezag van de Noordelijke Nederlanden waren. De Opstand gaat hiermee een nieuwe fase in. Er wordt niet meer gezocht naar een nieuwe heerser, de Staten hadden sinds het begin van de Opstand feitelijk geregeerd en dit werd nu ingebed in het officiële beleid. Je zou mijns inziens vanaf dit moment meer kunnen spreken van een oorlog met een buitenlandse heerser, dan van een Opstand tegen het eigen legitieme gezag. De opstand is geen opstand meer rond 1588. Als dit inderdaad het geval is, zet dat de werken van Stevin en Lipsius in een ander licht. Lipsius lijkt mijns inziens niet te pleiten voor het nieuwe gezag van de Staten, maar zich in zijn werken meer te richten op de Zuidelijke Nederlanden. Zijn pleidooi in de Constantia gaat in op een situatie van opstand, en hoe het volk dit zou moeten dragen. Lipsius stelt dat je eigenlijk niet in opstand zou moeten komen. Hij lijkt niet in te gaan op het vraagstuk van de legitimiteit van de nieuwe overheid, en lijkt daarmee ook geen uitspraken te doen over of deze gehoorzaamd moet worden. Uit secundaire literatuur over Lipsius zijn denken is op te maken dat de gang van zaken in de Noordelijke Nederlanden hem minder bevalt dan die in het zuiden. Zijn planning is om snel terug naar zijn bakermat te gaan wordt meermaals aangehaald. Met dat als achtergrond zie ik ook het pleidooi voor een monarchie, een sterk en centraal gezag en een blijvende hoop dat ook het noorden zich weer onder Spaanse vleugels zal scharen. Van Lipsius weten we beter wat zijn ideeën waren over de actuele politieke situatie, deze ideeën wisselen overigens ook wel eens, daarom kunnen we zijn werken in een breder spectrum van zijn denkbeelden plaatsten. Dit is bij Stevin helaas niet het geval. Stevin doet wellicht een poging de bevolking duidelijk te maken dat, nu de Staten het legitieme gezag zijn, de overheid geaccepteerd moet worden. Heersende onderlinge verschillen zouden niet aangegrepen moeten worden als aanleiding voor een opstand. Als men het ergens niet mee eens zou zijn, had men zich daarbij neer te leggen, of om te zien naar een nieuwe en betere woonplaats. Hiermee wordt er gepleit voor het niet hoog op laten lopen van onderlinge meningsverschillen, maar de nieuwe staat tot rust te laten komen. Het recht op verzet wordt door beide schrijvers niet ontkend, maar wordt wellicht in de situatie zoals het op dat moment was, niet legitiem geacht.

In het geval van Stevin zou dit betekenen dat het pleidooi gericht is op de bevolking van een land waarvan de Staten het legitieme gezag vormen. De focus verschuift van een legitimatie van de opstand tegen Filips, naar een pleidooi voor gehoorzaamheid aan de Staten. Een pleidooi voor de legitimiteit van het nieuwe gezag, na de machtswisseling van de Opstand. De Staten waren het legitieme gezag zodra de Spaanse troepen verjaagd waren, aanhangers van dit oude regime zouden achter Filips aan moeten reizen en hem vanuit zijn nieuwe standplaats moeten steunen, of trouw moeten zweren aan de Staten. De nieuwe overheid wordt dus snel na de wisseling van de macht geaccepteerd. Stevins pleidooi zal het doel hebben gehad orde te scheppen in het land, orde te scheppen onder de verwarde bevolking. De ideologieën van orde en gehoorzaamheid zijn hierbij nodig  om uit te leggen waarom de burger in moet stemmen met het gedrag van de overheid, zijnde de Staten. De eerder geldende verzetstheorieën vervallen met het pleidooi voor gehoorzaamheid in deze nieuwe situatie niet.  De veranderde omstandigheden maakte een nieuwe definiëring van deze omstandigheden, waarbij verzet of gehoorzaamheid legitiem zou zijn, wel noodzakelijk.

Ook zal er voortaan eerder opgetreden worden als een diersoort een te grote populatie krijgt (vooral exoten, dieren die hier niet vandaan komen en hier ook geen natuurlijke vijand hebben). Dit klinkt natuurlijk een beetje raar, dat je het daarbij dan over dierenwelzijn hebt. Maar als zo`n populatie blijft groeien, verdringen ze andere dieren en uiteindelijk is er voor het dier zelf ook geen voedsel meer. Het resultaat is dan groot dierenleed. Ook veroorzaken sommige dieren gewoon schade aan de natuur (zoals de rivierkreeft, die hier voor meer uitleg) en aan andere dieren.

De wijkbewoners en raadsleden hebben gestreden voor behoud van dit veer en de bewoners en oud schipper waarschuwden voor de gevaren bij het ontslaan van de schipper. Het veer is uiteindelijk, met deze grote en in mijn ogen onverstandige en onverantwoorde bezuiniging, niet volledig uit de vaart genomen. En nu het resultaat van de inschattingsfout van de gemeente(geen gediplomeerde schipper meer op het veer) blijkt te zijn dat er een ongeluk gebeurd is met het veer, lijkt de gemeente dit met beide handen aan te grijpen om het veer aan de ketting te leggen. De wethouder lijkt dus toch zijn zin te krijgen, dat het pontje volledig weg bezuinigd wordt. Zo probeert de wethouder blijkbaar alsnog zijn zin te krijgen, en staan reizigers in de kou, een schande!